Nowa Huta – pomnik epoki socjalizmu

Nowa Huta – pomnik epoki socjalizmu

Niegdyś Nowa Huta stanowiła samodzielną jednostkę, której mieszkańcami głównie byli robotnicy pracujący w Hucie im. Lenina. Miasto zostało wybudowane od podstaw. Socrealistyczne budownictwo z wielkim rozmachem stworzyło tysiące budynków mieszkalnych, z małymi mieszkaniami i tzw. ‘ślepymi kuchniami’. W centralnym punkcie tej aglomeracji stanął potężny pomnik spacerującego Lenina. Budynki stojące przy Placu Centralnym nawiązują do architektury z czasów baroku, renesansu, klasycyzmu, modernizmu. Całość w stylu neoklasycystycznym, z pięknymi detalami architektonicznymi – projekty rodziny Ingardenów. Po latach niechęci krakusów do Nowej Huty, okazuje się, że jest to zupełnie przyjemna w tym momencie dzielnica miasta. Szerokie ulice, dużo zieleni, parki – Nowa Huta coraz bardziej zachęca swoimi walorami do szukania mieszkania właśnie tam. Niestety, coraz bardziej ta dzielnica zostaje dzielnicą starych ludzi. Młodzi uciekają bliżej centrum, a starzy mieszkańcy, którzy w większości byli robotnikami w kombinacie, nie widzą potrzeby wprowadzenia na teren Nowej Huty radykalnych zmian. Budowa Nowej Huty zakładała wprowadzenie w pobliże Krakowa tysięcy niewykwalifikowanych, prostych ludzi, którzy wchodząc w miejskie środowisko Krakowa osłabią elity intelektualne miasta. Częściowo plan odniósł skutek. Ale, architekturę Nowej Huty zaczynamy doceniać.